نشسته غم زده ، در سايه ی < بشکسته ديوار سياهي >

شکسته دل – سيه سر مردِ تنهايي ؛ تو گو، بيدار نيست

هواي دل مه آلود است و خفته چشم ها و آه ها سنگين

نفس چون برکشد از سينه دودين است ، تو گو، سيگار نيست

مرد تنها

برون نتواند از دل کرد غم ها ؛ را بلند آواز مي خندد

غمش، تنهايي و دردش ، ز بس شوخي ، تو گو، بردار نيست

غمش در دل ، دلش در < بند> و غم از بند بندِ < بند>

خدا را هيچ بادافره زخلق غم ، تو گو، در کار نيست!!