در بيكران دلم نوشته بد فرياد
در سكوتم ندا برآمد
دادي اش بر باد
من و جدايي و يار محال است محال
فرياد از زمان عاشق كش بي بنياد
دلم هواي صداي تو كرده
اي يار
صداي قشنگ سماييت نمي رود از ياد
الفبا پس از خدا سه حرفي دگر نزاد
ز فرودين تو زادست ع ش ق در مرداد
سپس تخيل شاعرانه اش گل كرد
ميان من و تو ابديتي سر داد
امضا: سهیل
پانزدهم اردیبهشت ماه هزارو سیصدو هشتاد و شش
